منيازاف در سال 1956 ميلادي به عنوان محقق در پژوهشگاه زبان و ادبيات فرهنگستان علوم تاجيکستان به کار پرداخت و از همان سال، انتشار مقالاتي را در زمينه سخن شناسي و نقد ادبي آغاز كرد.

وي در بيش از 30  مقاله خود به  بررسي آثار صدرالدين عيني، نويسنده سرشناس و معاصرتاجيک و ادبيات شوروي سابق در تاجيکستان پرداخته و آثاري از نويسندگان خارجي را نيز ترجمه کرده است .

پرفسور منيازاف در سال 1972 رياست پژوهشگاه زبان و ادبيات تاجيکستان را به عهده گرفت و تا سال 2000 در اين موسسه علمي و پژوهشي ايفاي نقش  کرد.

دكتر منيازاف در پي سياست فرهنگستان زبان و ادب فارسي مبني بر ارتباط و همکاري با کشورهاي فارسي‌زبان، در آْذرماه سال 1375 به عضويت شوراي فرهنگستان در ايران درآمد.

 منيازاف در تقويت روابط فرهنگي و ادبي تاجيکستان با افغانستان نيز نقشي مهم داشت و چندصباحي ، معاون انجمن دوستي و روابط فرهنگي كشورش با افغانستان بود.

پروفسور منيازاف علاوه بر عضويت  در فرهنگستان زبان و ادب فارسي در ايران ، به  عنوان استاد دانشگاه ، پژوهشگر و محقق فعاليت كرده و تاليفات زيادي را از خود به يادگار گذاشته است. او همچنين شاگردان زيادي را در تاجيكستان تربيت کرده است

او براي تاليف چند کتاب درسي ادبيات فارسي براي مدارس متوسطه تاجيکستان نيز بسيار كوشيد و به خاطر خدمات فرهنگي اش موفق به دريافت چند نشان دولتي شده بود.

منيازاف در سالهاي اخير همچنين رياست  انجمن "پيوند" را عهده دار بود كه در جهت تقويت مناسبات فرهنگي  تاجيكان با ديگر فارسي زبانان جهان مي كوشد.

انجمن پيوند اوايل دهه 1990 ميلادي به منظور تقويت همکاريهاي علمي و فرهنگي ميان فارسي زبانان تاسيس شد.

اشعار منتخب (نمونه‌هاي اشعار استاد عيني‌)؛ كلّيات صدرالدّين عيني‌؛ عيني در خاطرات دوستان و شاگردان ، اديبان تاجيكستان، كتاب‌هاي درسي ادبيات دوره متوسّطه‌، تاريخ معاصر تاجيكستان، فرهنگ روسي به تاجيكي‌، صرف و نحو تاجيكستان و فرهنگ زبان تاجيک‌ از جمله آثار و تاليفات پروفسور منيازاف است.

سفارت جمهوري اسلامي ايران در دوشنبه با صدور  بيانيه اي، درگذشت پروفسور" عبدالقادر منيا زاف"،  "فقدان اين دانشمند فرهيخته  تاجيک را  براي  جامعه فرهنگي دو کشور ايران و تاجيکستان"، يك" ضايعه بزرگ " خوانده است.

در اين بيانيه آمده است:" به يقين، فقدان اين  انديشمند فرهيخته تاجيک که عمر پر برکتش  را در راه اعتلاي فرهنگ نياکان ايران و تاجيکستان و گسترش زبان وادب فارسي گذراند براي جامعه فرهنگي ،  به ويژه  فارسي زبانان ضايعه بزرگي است."